We zijn nu een maand later, idereen is heel thuis aangekomen. De een wat sneller als de ander. De meeste met hun eigen auto, en er zijn er ook bij die het laatste stuk met een leen auto hebben volbracht.
Het belangrijkste is in ieder geval dat iedereen weer terug is.
Alex en Diane,
Robert Pieter,
Yolanda en Petro,
Hans en Judith,
Harry en Miranda,
en natuurlijk niet te vergeten Willyam bedanken voor deze onvergetelijke "Wereldse trip"
BEDANKT !
Patrick.
zondag 30 september 2007
donderdag 27 september 2007
27 september,
De laatste dagen is groep lanzaam opgesplitst tijdens de terugreis. Miranda en Harry zijn door de pyrenieen teruggegaan. De rest van de groep gaat terug via Barcelona voor een kleine tussenstop aldaar.
Op 27 september gaan Hans en Judith verder, Petro en Yolanda stomen door en Wij (Willyam/Patrick en Pieter) gaan als laatste op pad. We maken nog een tussenstop voor ontbijt bij Pa en Ma op de camping in la pineda net boven Barcelona, en vervolgen de route binnen door "non peage" en genieten daarbij van onze laatse dagen op pad. De planning is dat we zaterdag middag weer terug in nederland zullen zijn.
Daarom zal dit ook het laatste bericht zijn mits dat er naar vandaag nog iets spannends gebeurt gedurende onze terugreis.
Mocht je nog vragen of opmerkingen hebben over onze trip stuur dan een mailtje aan patrick.vanassouw@gmail.com
De laatste dagen is groep lanzaam opgesplitst tijdens de terugreis. Miranda en Harry zijn door de pyrenieen teruggegaan. De rest van de groep gaat terug via Barcelona voor een kleine tussenstop aldaar.
Op 27 september gaan Hans en Judith verder, Petro en Yolanda stomen door en Wij (Willyam/Patrick en Pieter) gaan als laatste op pad. We maken nog een tussenstop voor ontbijt bij Pa en Ma op de camping in la pineda net boven Barcelona, en vervolgen de route binnen door "non peage" en genieten daarbij van onze laatse dagen op pad. De planning is dat we zaterdag middag weer terug in nederland zullen zijn.
Daarom zal dit ook het laatste bericht zijn mits dat er naar vandaag nog iets spannends gebeurt gedurende onze terugreis.
Mocht je nog vragen of opmerkingen hebben over onze trip stuur dan een mailtje aan patrick.vanassouw@gmail.com
maandag 24 september 2007
23 september,
Vertrekken rond 9:30 van de Camping na nog wat gesleuteld te hebben. De vervangende dynamo van Alex stond niet helemaal in lijn, dus werd er nog wat gesteld en gekeken.
Vanaf vandaag staat de neus van de auto weer richting Nederland. Verdeeld over 7 dagen moeten we hemelsbreed nog een 2400 kilomter afleggen. Het aantal echte kilomters zal geschat nu nog 3400 kilometer zijn. De terugreis is begonnen en voor Alex en Dianne hopen we dat dit de laatse dynamo revisie was.
Vertrekken rond 9:30 van de Camping na nog wat gesleuteld te hebben. De vervangende dynamo van Alex stond niet helemaal in lijn, dus werd er nog wat gesteld en gekeken.
Vanaf vandaag staat de neus van de auto weer richting Nederland. Verdeeld over 7 dagen moeten we hemelsbreed nog een 2400 kilomter afleggen. Het aantal echte kilomters zal geschat nu nog 3400 kilometer zijn. De terugreis is begonnen en voor Alex en Dianne hopen we dat dit de laatse dynamo revisie was.
22 september,
Alex en Dianne, Hans en Miranda gaan vandaag de duinen in. Pieter en Petro samen met Yolanda gaan nogmaals mee. De overigen personen blijven op de Camping voor een relax dag aan het zwembad.
Om 10:00 uur komt de gids samen met de afgesproken lunch (inclusief de kok die voor vandaag zijn restaurant maar gesloten heeft en dus ter plaatse in de duinen de sandwiches gaat maken). Zij vertrekken in de zinderende zon terwijl wij onze zwembroek aantrekken en heerlijk van onze vrije dag gaan genieten. Aan het einde van de middag komt de rest weer terug op de camping. Alex is nog steeds niet helemaal gerust over zijn dyamo, naar een korte inspectie blijkt het lager al weer veel geleden te hebben. Het probleem zit hem dus waarschijnlijk in de behuizing. Petro en alex gaan op zoek naar een vervangende dynamo voordat we de terugreis gaan inzetten.
Alex en Dianne, Hans en Miranda gaan vandaag de duinen in. Pieter en Petro samen met Yolanda gaan nogmaals mee. De overigen personen blijven op de Camping voor een relax dag aan het zwembad.
Om 10:00 uur komt de gids samen met de afgesproken lunch (inclusief de kok die voor vandaag zijn restaurant maar gesloten heeft en dus ter plaatse in de duinen de sandwiches gaat maken). Zij vertrekken in de zinderende zon terwijl wij onze zwembroek aantrekken en heerlijk van onze vrije dag gaan genieten. Aan het einde van de middag komt de rest weer terug op de camping. Alex is nog steeds niet helemaal gerust over zijn dyamo, naar een korte inspectie blijkt het lager al weer veel geleden te hebben. Het probleem zit hem dus waarschijnlijk in de behuizing. Petro en alex gaan op zoek naar een vervangende dynamo voordat we de terugreis gaan inzetten.
21 september,
Hieperdepiep er is er een jarig hoera hoera. Ruben gefeliciteerd met je verjaardag van iedereen hier.
We vertrekken weer naar een goede nachtrust, overigens niet voor iedereen. De mensen die vanacht heerlijk in een kamertje op een echt bed hebben geslapen zijn vroeg op. De temperatuur in de hokjes was niet om te harden. Ze zijn zwetend hun bedje uitgerold. Wij hebben een heerlijk nacht achter de rug, "iets aan de frisse kant" zeggen we uiteraard tegen de binnen slapers. Op weg richting Merzouga.
Vandaag hebben we weer een volledig ander landschap, breede vlaktes waar we met zijn zessen naast elkaar rijden en veel los zand. De weg is hier een relatief begrip, we hebben alle ruimte om te rijden waar we maar willen en moeten dan ook regelmatig op basis van de gps onze route corrigeren. Het losse zand is een welkome afwisseling.
We komen rond de middag aan in Merzouga en pakken op een terasje wat de drinken en bestellen en kip sandwich. Tijdens het nutigge van onze sandwich worden we aangesproken door een Marokkaan over onze auto´s en het rijden in de duinen. "Good camels for in dunes". Hij laat wat foto´s zien en spreken met hem af dat we eerst naar een camping willen (met zwembad uiteraard) en aansluitend de duinen met hem ingaan. Hij brengt ons naar een super camping een dumpen zo veel mogelijk gewicht uit de auto´s, de banden worden afgelaten (zo tot rond de 1 bar) behalve onze Petro want die zegt "dat is wel goed zo", de gids doet niet moelijk en geeft aan dat we dat dan wel later in de duinen doen . We vertrekken en beginnen rustig aan de buitenkant van de duinen. Het is echt schitterend, een sprookje.
Bij de eerste beste zandduin rijd Pieter zonder blikken of blozen omhoog waarna Petro aan de buurt is. Hij probeerd, en nog eens, en nog eens, dan toch maar de banden verder aflaten zoals de gids al aangegeven had, en .... geen probleem zo de duin over. We rijden verder en stoppen in een kleine Oase voor een ijskoude cola. We gaan verder door de duinen als Petro ineens over de bak roept "snel jongens snel..... Pieter hangt op half elf" Kapitein Pieter heeft heel even de controle over zijn schip verloren en hangt nu schuin tegen een helling aan. Ter plaatse aangekomen ziet het er spannender uit dan dat het is, met behulp van twee auto´s zetten we Pieter zijn kameel weer op het rechte pad om vervolgens de route af te sluiten.
Terug op de camping sluiten we de dag af met een verfrissende duik in het zwembad.
Het was weer een super dag !
Hieperdepiep er is er een jarig hoera hoera. Ruben gefeliciteerd met je verjaardag van iedereen hier.
We vertrekken weer naar een goede nachtrust, overigens niet voor iedereen. De mensen die vanacht heerlijk in een kamertje op een echt bed hebben geslapen zijn vroeg op. De temperatuur in de hokjes was niet om te harden. Ze zijn zwetend hun bedje uitgerold. Wij hebben een heerlijk nacht achter de rug, "iets aan de frisse kant" zeggen we uiteraard tegen de binnen slapers. Op weg richting Merzouga.
Vandaag hebben we weer een volledig ander landschap, breede vlaktes waar we met zijn zessen naast elkaar rijden en veel los zand. De weg is hier een relatief begrip, we hebben alle ruimte om te rijden waar we maar willen en moeten dan ook regelmatig op basis van de gps onze route corrigeren. Het losse zand is een welkome afwisseling.
We komen rond de middag aan in Merzouga en pakken op een terasje wat de drinken en bestellen en kip sandwich. Tijdens het nutigge van onze sandwich worden we aangesproken door een Marokkaan over onze auto´s en het rijden in de duinen. "Good camels for in dunes". Hij laat wat foto´s zien en spreken met hem af dat we eerst naar een camping willen (met zwembad uiteraard) en aansluitend de duinen met hem ingaan. Hij brengt ons naar een super camping een dumpen zo veel mogelijk gewicht uit de auto´s, de banden worden afgelaten (zo tot rond de 1 bar) behalve onze Petro want die zegt "dat is wel goed zo", de gids doet niet moelijk en geeft aan dat we dat dan wel later in de duinen doen . We vertrekken en beginnen rustig aan de buitenkant van de duinen. Het is echt schitterend, een sprookje.
Bij de eerste beste zandduin rijd Pieter zonder blikken of blozen omhoog waarna Petro aan de buurt is. Hij probeerd, en nog eens, en nog eens, dan toch maar de banden verder aflaten zoals de gids al aangegeven had, en .... geen probleem zo de duin over. We rijden verder en stoppen in een kleine Oase voor een ijskoude cola. We gaan verder door de duinen als Petro ineens over de bak roept "snel jongens snel..... Pieter hangt op half elf" Kapitein Pieter heeft heel even de controle over zijn schip verloren en hangt nu schuin tegen een helling aan. Ter plaatse aangekomen ziet het er spannender uit dan dat het is, met behulp van twee auto´s zetten we Pieter zijn kameel weer op het rechte pad om vervolgens de route af te sluiten.
Terug op de camping sluiten we de dag af met een verfrissende duik in het zwembad.
Het was weer een super dag !
20 september,
We gaan door de steen-woestijn richting de westelijke sahara. De ochtend begint met veel oneffe paden. Daarna volgen de de hobbel piste´s. Veel kleine hobbeltjes kort achter elkaar waar je of stapvoets of met 60 km/h over heen moet rijden. Langzaam komt er wat meer zand op ons pad en hier en daar moeten we al door de duinen heen. De paden worden minder duidelijk en daarom moeten we regelmatig met behulp van de gps het pad weer opzoeken.
Het is weer een geweldige dag die afgesloten wordt met een overnachting in een oase op een camping. Kosten van de camping "tomorrow pay as you like sire".
We gaan door de steen-woestijn richting de westelijke sahara. De ochtend begint met veel oneffe paden. Daarna volgen de de hobbel piste´s. Veel kleine hobbeltjes kort achter elkaar waar je of stapvoets of met 60 km/h over heen moet rijden. Langzaam komt er wat meer zand op ons pad en hier en daar moeten we al door de duinen heen. De paden worden minder duidelijk en daarom moeten we regelmatig met behulp van de gps het pad weer opzoeken.
Het is weer een geweldige dag die afgesloten wordt met een overnachting in een oase op een camping. Kosten van de camping "tomorrow pay as you like sire".
19 september,
Het is een warme dag vandaag rond 13:00 is het al 41 graden, de omgeving veranderd . We nemen een kleine pauze in een van de vele droge rivier bedingen, en dat gaat maar net goed. De bovenlaag is hard maar 10 centimeter lager is het droog en stoffig. Hans, Alex en Petro komen net niet vast te zitten en 5 minuten later zitten we met z´n allen in de schaduw van de palmbomen lekker van ons broodje te genieten.
Voor de verandering hebben we s´middags nog een klein regenbuitje.
Het is een warme dag vandaag rond 13:00 is het al 41 graden, de omgeving veranderd . We nemen een kleine pauze in een van de vele droge rivier bedingen, en dat gaat maar net goed. De bovenlaag is hard maar 10 centimeter lager is het droog en stoffig. Hans, Alex en Petro komen net niet vast te zitten en 5 minuten later zitten we met z´n allen in de schaduw van de palmbomen lekker van ons broodje te genieten.
Voor de verandering hebben we s´middags nog een klein regenbuitje.
18 september,
Gisteren is toch niet helemaal verlopen zoals we hadden ingepland. Een kleine 20 kilometer voor Quazazate (omgedoopt door ons tot "waar ze zaten") stopt de auto van Alex er weer mee. Wederom is de dynamo het probleem. Petro neemt Alex op sleep en we gaan door naar Quazazate . Op het moment dat we Quazazate inrijden worden we bij het stoplicht aangesproken door een Marokaan: "waar komen jullie vandaan", "hoe gaat het" Petro geeft aan dat we problemen hebben met een van de auto´s. Geen probleem zegt de Marokaan ik haal wel even iemand op. Binnen 5 minuten zijn ze terug en wordt de dynamo gedemonteerd voor een derde revisie.
Vandaag dus een sleutel dag, Willyam en Petro hebben 2 dagen terug beiden een lekke band gereden. Zij gaan met zijn tweeën op zoek naar een "banden specialist" Terwijl onze Nederlandse vriend nog even langskomt en aangeeft dat vandaag om 16:00 de dynamo gerepareerd zal zijn. De voorste lager lag er volledig uit en de Lamellen rond de windingen zijn beschadigd. Afwachten dus. We slenteren nog even over de lokale markt voor wat vers fruit en nemen s'midaags een duik in het zwembad naast de camping. Om 18:00 krijgen we nog een kort bezoekje van de monteur, de dynamo is opnieuw gewikkeld maar moet nog in elkaar gezet worden. Eerst eten (ja ja de Ramadan) en rond 22:00 is alles klaar. Ondertussen zijn we als groep al volledig ingeburgerd. "We zien wel waar het schip strand" is blijkbaar een verbastering van wat ze hier de gehele dag roepen "Inch’Allah": de wil van Allah. Oftewel Allah krijgt overal de schuld van, waarschijnlijk komt daarom onze monteur pas om iets over twaalf terug, maar wel met een gerepareerde dynamo.
Op naar een nieuwe dag "Inch’Allah"
Gisteren is toch niet helemaal verlopen zoals we hadden ingepland. Een kleine 20 kilometer voor Quazazate (omgedoopt door ons tot "waar ze zaten") stopt de auto van Alex er weer mee. Wederom is de dynamo het probleem. Petro neemt Alex op sleep en we gaan door naar Quazazate . Op het moment dat we Quazazate inrijden worden we bij het stoplicht aangesproken door een Marokaan: "waar komen jullie vandaan", "hoe gaat het" Petro geeft aan dat we problemen hebben met een van de auto´s. Geen probleem zegt de Marokaan ik haal wel even iemand op. Binnen 5 minuten zijn ze terug en wordt de dynamo gedemonteerd voor een derde revisie.
Vandaag dus een sleutel dag, Willyam en Petro hebben 2 dagen terug beiden een lekke band gereden. Zij gaan met zijn tweeën op zoek naar een "banden specialist" Terwijl onze Nederlandse vriend nog even langskomt en aangeeft dat vandaag om 16:00 de dynamo gerepareerd zal zijn. De voorste lager lag er volledig uit en de Lamellen rond de windingen zijn beschadigd. Afwachten dus. We slenteren nog even over de lokale markt voor wat vers fruit en nemen s'midaags een duik in het zwembad naast de camping. Om 18:00 krijgen we nog een kort bezoekje van de monteur, de dynamo is opnieuw gewikkeld maar moet nog in elkaar gezet worden. Eerst eten (ja ja de Ramadan) en rond 22:00 is alles klaar. Ondertussen zijn we als groep al volledig ingeburgerd. "We zien wel waar het schip strand" is blijkbaar een verbastering van wat ze hier de gehele dag roepen "Inch’Allah": de wil van Allah. Oftewel Allah krijgt overal de schuld van, waarschijnlijk komt daarom onze monteur pas om iets over twaalf terug, maar wel met een gerepareerde dynamo.
Op naar een nieuwe dag "Inch’Allah"
woensdag 19 september 2007
zondag 16 september 2007
15 september,
Marrakech.
Vanddag begint de ochtend rustig. Drie keer douchen (het is lekker warm) en om 14:00 uur pakken we de taxi richting centrum. We worden midden in het centrum gedropt, en beginnen daar met een heerlijke ijsje.
We lopen vervolgens door de vele smalle steegjes waar vele souveniers worden verkocht. Een heerlijke toegangkelijke stad. Een stuk toeristischer dan Fes, maar het handelen/afdingen werkt zeer verslavend. Aan het einde van de dag weten we niet meer of we handelde om wat te kopen, of wat kochten om te handelen.
De gifts verraden we natuurlijk nog niet!
Marrakech.
Vanddag begint de ochtend rustig. Drie keer douchen (het is lekker warm) en om 14:00 uur pakken we de taxi richting centrum. We worden midden in het centrum gedropt, en beginnen daar met een heerlijke ijsje.
We lopen vervolgens door de vele smalle steegjes waar vele souveniers worden verkocht. Een heerlijke toegangkelijke stad. Een stuk toeristischer dan Fes, maar het handelen/afdingen werkt zeer verslavend. Aan het einde van de dag weten we niet meer of we handelde om wat te kopen, of wat kochten om te handelen.
De gifts verraden we natuurlijk nog niet!
14 september,
Het is 06:24 na 2 dagen midden in het meest onbewoonde gebied van onze trip vast gezeten te hebben gaan we vroeg op pad om de opgelopen achterstand in te halen.
Met 80 noodrandsoenen 36 blikken bier, 3 tonnetjes snoep, voor 12 man kom je een heel eind, we hebben het overleeft we zijn een stel ras echte survivers.
Wat lieten we achter, 4 vuilniszakkenn afval een een kilo of tien bruine hoop.
De route is wederom schitterend. Onderweg komen we nog twee engelse/nederlanders tegen die met het openbaar vervoer door Marokko gaan. Petro en Jolande hebben gisteren al gesproken met ze op de terugweg met de gerepareerde dynamo. Ze hebben vandaag alleen de pech dat de Ramadan begonnen is, hierdoor is het openbaar vervoer ontregeld.
We hebben nog twee plaatsen vrij dus ze mogen meerijden naar Marrakech.
Het is 06:24 na 2 dagen midden in het meest onbewoonde gebied van onze trip vast gezeten te hebben gaan we vroeg op pad om de opgelopen achterstand in te halen.
Met 80 noodrandsoenen 36 blikken bier, 3 tonnetjes snoep, voor 12 man kom je een heel eind, we hebben het overleeft we zijn een stel ras echte survivers.
Wat lieten we achter, 4 vuilniszakkenn afval een een kilo of tien bruine hoop.
De route is wederom schitterend. Onderweg komen we nog twee engelse/nederlanders tegen die met het openbaar vervoer door Marokko gaan. Petro en Jolande hebben gisteren al gesproken met ze op de terugweg met de gerepareerde dynamo. Ze hebben vandaag alleen de pech dat de Ramadan begonnen is, hierdoor is het openbaar vervoer ontregeld.
We hebben nog twee plaatsen vrij dus ze mogen meerijden naar Marrakech.
13 september,
Vandaag wordt een lange dag, wachten.. wachten.. wachten, het is wel de eerste dag dat we lekker kunnen uitslapen.
Pieter trekt er samen met Hans op uit om te kijken of ze nog via GSM contact kunnen maken met Petro en Jolanda. Van te voren hebben we nog even voor de zekerheid de lengte van een vervangende multi riem zonder gebruik van de dynamo gemeten. Zodoende kunnen we de route mogelijkerwijs vervolgen indien de reparatie van de dynamo te lang gaat duren.
Rond 14:00 uur zijn Hans en Pieter terug met alle GSM toestellen die op het moment van bereik allen zo´n beetje tegelijk overgingen. Goed bericht is er ook bij. Petro en Jolanda zijn al onderweg terug richting kamp 6 met de gerepareerde dynamo, ze zijn alleen de bout ter bevestiging vergeten. Hier kwamen ze achter nadat ze al 7 uur aan de terug reis bezig waren. Nou daar verzinnen we wel wat op....
17:00 Petro en Yolanda ariveren, licht gebroken hebben ze al sinds deze ochtend 06:00 gereden. Ondertussen monteerd Alex de dynamo (reparatie kosten 2 uur werk 16 man 2 keer de stad op en neer voor een vervangend lager 146 Dirham omgerekend euro 14,60) in de hoop dat dit ook daadwerkelijk de oorzaak was. Klein uurtje later ronkt Alex zijn motortje weer en ook ons Diaantje is opgelucht !
Vandaag wordt een lange dag, wachten.. wachten.. wachten, het is wel de eerste dag dat we lekker kunnen uitslapen.
Pieter trekt er samen met Hans op uit om te kijken of ze nog via GSM contact kunnen maken met Petro en Jolanda. Van te voren hebben we nog even voor de zekerheid de lengte van een vervangende multi riem zonder gebruik van de dynamo gemeten. Zodoende kunnen we de route mogelijkerwijs vervolgen indien de reparatie van de dynamo te lang gaat duren.
Rond 14:00 uur zijn Hans en Pieter terug met alle GSM toestellen die op het moment van bereik allen zo´n beetje tegelijk overgingen. Goed bericht is er ook bij. Petro en Jolanda zijn al onderweg terug richting kamp 6 met de gerepareerde dynamo, ze zijn alleen de bout ter bevestiging vergeten. Hier kwamen ze achter nadat ze al 7 uur aan de terug reis bezig waren. Nou daar verzinnen we wel wat op....
17:00 Petro en Yolanda ariveren, licht gebroken hebben ze al sinds deze ochtend 06:00 gereden. Ondertussen monteerd Alex de dynamo (reparatie kosten 2 uur werk 16 man 2 keer de stad op en neer voor een vervangend lager 146 Dirham omgerekend euro 14,60) in de hoop dat dit ook daadwerkelijk de oorzaak was. Klein uurtje later ronkt Alex zijn motortje weer en ook ons Diaantje is opgelucht !
12 september,
Heerlijk geslapen op een supergroen grasveldje op een hoogte van 2555 meter, we staan op en buiten is het frisjes. Op dit moment loopt er een klein berbertje rond die erg nieuwschierig is. Tijdens het inpakken en ontbijten, krijgt het kleine ventje van alles aangereikt, een broek.. een riem... sokken en nog allerlei andere zaken. Het berbertje krijgt een "total makeover" en heeft het idee dat hij vandaag de jackpot heeft gewonnen. We gaan verder richting Marrakesh, naar een kleine 500 meter slaat de auto van Alex af en deze wil aansluitend niet meer starten. De motorkap gaat open en al snel ligt de multi riem eraf om te kijken waardoor de motor niet meer rond draaid. Zonder riem slaat de motor direkt aan, het moet dus de waterpomp, de dynamo of de spanrol zijn. De dynamo loopt enigzins "zwaar" en we besluiten deze te verwijderen voor een verdere inspectie. De dynamo is nog 3 maanden geleden gereviseerd, maar daarbij zijn de lagers "helaas niet vervangen", en die zijn nu het probleem. Petro gaat samen met Yolanda op pad om de dynamo 40 kilometer verderop te laten maken. De rest blijft achter, Willyam en ik pakken de auto om op zoek te gaan naar wat brood en water voor de achterblijvers, na een (schitterende) rit van 38 kilometer en 4 uur (enkele reis) vinden we wat en gaan aansluitend terug. Afwachten dus !
Heerlijk geslapen op een supergroen grasveldje op een hoogte van 2555 meter, we staan op en buiten is het frisjes. Op dit moment loopt er een klein berbertje rond die erg nieuwschierig is. Tijdens het inpakken en ontbijten, krijgt het kleine ventje van alles aangereikt, een broek.. een riem... sokken en nog allerlei andere zaken. Het berbertje krijgt een "total makeover" en heeft het idee dat hij vandaag de jackpot heeft gewonnen. We gaan verder richting Marrakesh, naar een kleine 500 meter slaat de auto van Alex af en deze wil aansluitend niet meer starten. De motorkap gaat open en al snel ligt de multi riem eraf om te kijken waardoor de motor niet meer rond draaid. Zonder riem slaat de motor direkt aan, het moet dus de waterpomp, de dynamo of de spanrol zijn. De dynamo loopt enigzins "zwaar" en we besluiten deze te verwijderen voor een verdere inspectie. De dynamo is nog 3 maanden geleden gereviseerd, maar daarbij zijn de lagers "helaas niet vervangen", en die zijn nu het probleem. Petro gaat samen met Yolanda op pad om de dynamo 40 kilometer verderop te laten maken. De rest blijft achter, Willyam en ik pakken de auto om op zoek te gaan naar wat brood en water voor de achterblijvers, na een (schitterende) rit van 38 kilometer en 4 uur (enkele reis) vinden we wat en gaan aansluitend terug. Afwachten dus !
10 september,
Vannacht heerlijk geslapen, we zijn gisterenavond vanwege de kou om 19:00 het tentje ingedoken mede omdat er geen hout voorhande was voor een kampvuur. Het enige wat er in overvloed was waren lage doornstruiken. Deze waren van de betere kwaliteit zullen we maar zeggen, de "crocks" van Judith en Hans waren er zelfs niet tegen bestand.
Tevens moest mijn luchtbedje het ook ondervinden hoe scherp en hard ze waren. Desondanks heb ik de nacht toch geslapen als/op een "blok".
De routes zijn echt super uitgezet door Judith en Miranda, de paden en uitzichten worden alleen maar beter. We hebben zoveel te zien dat we eigenlijk al niet meer van gisteren weten waar we geweest zijn en wat we gezien hebben. We zijn vandaag onderweg richting "Gorges du Dades", we rijden onder in het groene dal door allerlei dorpjes en het is een prachtig stuk. We plukken onderweg nog wat overheerlijk verse vijgen. Tijdens een van de tussenstops heeft Pieter nog vette pech. Hij staat achteraan in de kolone als er een oude "antieke" (althans voor nederlandse normen) mercedes 200D voorbij rijdt en de volledige zijkant van zijn eigen auto, en de achterkant van Pieter zijn auto in de puin rijd. Let op nu, Pieter pakt zijn internationale schadeformulier erbij en vult deze volledig in met de Marokaanse bestuurder zijn gegevens (de schade bij Pieter valt wel mee, maar voor de verhaal lijn loopt het lekkerder als de auto volledig in de puin ligt), en vervolgen onze trip. De Marokaan is er veel zieker van want zijn auto was hiervoor volledig schade vrij en in Nederland in ieder geval een klein fortuintje waard. Aangekomen op de camping genoten van een heerlijke douche, hebben we aansluitend gegeten in het restaurant bij de camping.
Voor de technische zaken van vandaag, een luchtbed geplakt ter verbetering van de nachtrust. En tevens een D.I.Y. tandarts bezoek in de toilet voor de verwijdering van een afgebroken kies van Willyam met behulp van een combinatie tang.
Vannacht heerlijk geslapen, we zijn gisterenavond vanwege de kou om 19:00 het tentje ingedoken mede omdat er geen hout voorhande was voor een kampvuur. Het enige wat er in overvloed was waren lage doornstruiken. Deze waren van de betere kwaliteit zullen we maar zeggen, de "crocks" van Judith en Hans waren er zelfs niet tegen bestand.
Tevens moest mijn luchtbedje het ook ondervinden hoe scherp en hard ze waren. Desondanks heb ik de nacht toch geslapen als/op een "blok".
De routes zijn echt super uitgezet door Judith en Miranda, de paden en uitzichten worden alleen maar beter. We hebben zoveel te zien dat we eigenlijk al niet meer van gisteren weten waar we geweest zijn en wat we gezien hebben. We zijn vandaag onderweg richting "Gorges du Dades", we rijden onder in het groene dal door allerlei dorpjes en het is een prachtig stuk. We plukken onderweg nog wat overheerlijk verse vijgen. Tijdens een van de tussenstops heeft Pieter nog vette pech. Hij staat achteraan in de kolone als er een oude "antieke" (althans voor nederlandse normen) mercedes 200D voorbij rijdt en de volledige zijkant van zijn eigen auto, en de achterkant van Pieter zijn auto in de puin rijd. Let op nu, Pieter pakt zijn internationale schadeformulier erbij en vult deze volledig in met de Marokaanse bestuurder zijn gegevens (de schade bij Pieter valt wel mee, maar voor de verhaal lijn loopt het lekkerder als de auto volledig in de puin ligt), en vervolgen onze trip. De Marokaan is er veel zieker van want zijn auto was hiervoor volledig schade vrij en in Nederland in ieder geval een klein fortuintje waard. Aangekomen op de camping genoten van een heerlijke douche, hebben we aansluitend gegeten in het restaurant bij de camping.
Voor de technische zaken van vandaag, een luchtbed geplakt ter verbetering van de nachtrust. En tevens een D.I.Y. tandarts bezoek in de toilet voor de verwijdering van een afgebroken kies van Willyam met behulp van een combinatie tang.
9 september,
De tent hadden we gisteren weer tactisch neergezet voor een mooie zonsopgang. Uitzicht op het meer waar aan de andere kant de zon opkomt. Gisteren ook nog gevist aan het meer samen met een Zeeuw. Nou vangst gegarandeerd zou je zeggen. Fout, alles klopt van Zeeuwen, behalve dat ze kunnen vissen, haak weg lijn in de knoop en illusie armer. Voor vertrek nog even de kruisjes gesmeerd, en van een dealer onderhouden auto het luchtfilter maar even correct geplaats na het verwijderen van een flinke hoeveelheid zand.
Vertrokken naar de twee meren welke volgens de legende ontstaan zijn door twee huilende bruiden. zeer mooie omgeving met veel kodakmomenten dankzij de spiegeling van het meer.
Op naar een letterlijk hoogtepunt. De armoe wordt steeds groter onder de mensen, kinderen zonder schoenen is vanaf dit punt zo´n beetje normaal. In de dorpjes rennen ze met de auto´s mee op hun blote voetjes. Angstig, omdat ze zo dicht langs de rijdende auto´s aflopen en maar niet willen opgeven voordat ze iets hebben gehad.
Vandaag stoppen we vroeg boven op een berg op 2911 (ons hoogtepunt dus) meter. Hier zeten we ons tentje op en gaan niet te laat slapen mede ivm de dalende temperatuur. Het zal steenkoud worden vannacht, het is nu 19:00 uur en denken erover om al in bed te springen.
De tent hadden we gisteren weer tactisch neergezet voor een mooie zonsopgang. Uitzicht op het meer waar aan de andere kant de zon opkomt. Gisteren ook nog gevist aan het meer samen met een Zeeuw. Nou vangst gegarandeerd zou je zeggen. Fout, alles klopt van Zeeuwen, behalve dat ze kunnen vissen, haak weg lijn in de knoop en illusie armer. Voor vertrek nog even de kruisjes gesmeerd, en van een dealer onderhouden auto het luchtfilter maar even correct geplaats na het verwijderen van een flinke hoeveelheid zand.
Vertrokken naar de twee meren welke volgens de legende ontstaan zijn door twee huilende bruiden. zeer mooie omgeving met veel kodakmomenten dankzij de spiegeling van het meer.
Op naar een letterlijk hoogtepunt. De armoe wordt steeds groter onder de mensen, kinderen zonder schoenen is vanaf dit punt zo´n beetje normaal. In de dorpjes rennen ze met de auto´s mee op hun blote voetjes. Angstig, omdat ze zo dicht langs de rijdende auto´s aflopen en maar niet willen opgeven voordat ze iets hebben gehad.
Vandaag stoppen we vroeg boven op een berg op 2911 (ons hoogtepunt dus) meter. Hier zeten we ons tentje op en gaan niet te laat slapen mede ivm de dalende temperatuur. Het zal steenkoud worden vannacht, het is nu 19:00 uur en denken erover om al in bed te springen.
8 september,
Vandaag veel gave weggetjes (zo goed als de gehele dag). De definitie weg mag het eigenlijk niet hebben. Ontzettend veel afwisselende "views", de ene keer volledig onbegroeide dalen, heuvels en open vlaktes. De andere keer toch veel groen als er wat water in de buurt is. Op de punten waar je geen mensen meer verwacht en waar wij dan al 2 uur offroad over een "pad" gereden hebben toch nog mensen op een ezel tegen komen.
De logica ontbreekt regelmatig wat mensen toch op sommige punten doen. Op punten waar geen gras groeid zijn de herders met hun schapen, terwijl 3 kilomter verder groene vlaktes zijn. Wij zouden naast de water bron gaan wonen, zij wonen er juist 3 kilometer van vandaan zodat ze dagelijks met hun ezeltjes water moeten halen. We hebben het idee dat het wonen hier niet eenvoudig is, laat staan als de winter inzet.
S´avonds nog tot wat later rond de tafel gezeten met een gedeelte van de groep. Stonden veel belangrijke punten op de agenda, zoals de wereld politiek en sterren kijken. De hemel is hier iedere avond kraak helder, mede omdat er geen licht vervuiling van enig stad in buurt is. Sterren kijken is als pudding met krenten eten, onze dokter Oetker (Pieter) heeft er de meeste kijk op, daarom deze avond de laatste les "sterrenkijken doe je zo". We zijn toch ook wel blij met onze internet verbinding in de auto, even cotact met de redactie voor het updaten van de weblog, een smsje aan Pa en Ma. We zouden niet meer zonder kunnen.
Vandaag veel gave weggetjes (zo goed als de gehele dag). De definitie weg mag het eigenlijk niet hebben. Ontzettend veel afwisselende "views", de ene keer volledig onbegroeide dalen, heuvels en open vlaktes. De andere keer toch veel groen als er wat water in de buurt is. Op de punten waar je geen mensen meer verwacht en waar wij dan al 2 uur offroad over een "pad" gereden hebben toch nog mensen op een ezel tegen komen.
De logica ontbreekt regelmatig wat mensen toch op sommige punten doen. Op punten waar geen gras groeid zijn de herders met hun schapen, terwijl 3 kilomter verder groene vlaktes zijn. Wij zouden naast de water bron gaan wonen, zij wonen er juist 3 kilometer van vandaan zodat ze dagelijks met hun ezeltjes water moeten halen. We hebben het idee dat het wonen hier niet eenvoudig is, laat staan als de winter inzet.
S´avonds nog tot wat later rond de tafel gezeten met een gedeelte van de groep. Stonden veel belangrijke punten op de agenda, zoals de wereld politiek en sterren kijken. De hemel is hier iedere avond kraak helder, mede omdat er geen licht vervuiling van enig stad in buurt is. Sterren kijken is als pudding met krenten eten, onze dokter Oetker (Pieter) heeft er de meeste kijk op, daarom deze avond de laatste les "sterrenkijken doe je zo". We zijn toch ook wel blij met onze internet verbinding in de auto, even cotact met de redactie voor het updaten van de weblog, een smsje aan Pa en Ma. We zouden niet meer zonder kunnen.
zaterdag 8 september 2007
7 september
begin stand kilometer teller 281829
De avonden zetten vroeg in en de dag begint ook vroeg, tentje opengeritst en genoten van onze uitkijk op de vallei waar we ons eerste kamp hebben opgezet.
Het is nu 7:59 en zitten in de auto en vragen onszelf af hoe vroeg het
deze ochtend eigenlijk was toen we vanuit ons tentje genoten van de zonsopgang
(dit is een leuke opdracht voor de thuisblijvers
zonsopgang op lokatie 33∞ 24,31107 N 5∞ 4,7157 W op d.d. 07-09-2007)
Onderweg diverse wilde apen gespot.
Zijn gestop bij een grote ceder boom van 42 meter hoog en een omtrek van 9 meter.
Deze had in 1999 nog volop bladeren. Maar sinds de aanleg van een riolering is de boom morsdood.
Rondom deze boom stonden een aantal souvenier tentjes waar we met wat ruilen van pennen schrijfblokken en europeese muntjes.
Onderweg wederom schitterende indrukken opgedaan van het landschap en de mensen. Meestal droog maar ook soms wat stromend water.
Kinderen komen met een ongelooflijke bloedgang van de berg afrennen als ze de caravaan aan zien komen.
De ene helft schooit, en de ander helft zwaait met veel plezier. Het over grote deel van de mensen reageert verheugd.
Nog wat boodschappen gedaan in een dorpje, 85 cent voor een meloen en 50 cent voor vier ronde broodjes.
Doorgereden over asfalt waarnaar we het laaste pad namen wat niet op de kaart stond. Schitterend stuk offroad waarvoor de auto's allen volledig waren voorbereid.
Zwaar rotsachtig pad tegen de berg omhoog. Na een goede 7 kilometer hebben we kamp 2 opgemaakt.
Na het invallen van de avond komen de koeien en schapen die terug gaan naar de stal, het enige wat we horen is het hoefgetrappel.
Tot Morgen.
6 september
begin stand kilomter teller 281737.
Vandaag zijn we naar Fes geweest. Schitterende stad met schitterende smalle straatjes en steegjes.
Gisteren hadden we nog niet echt het idee dat we op een ander continent neergestreken waren maar vandaag was dit zeer zeker niet meer het geval.
In tegen stelling tot egypte zijn het hier geen opdringerige mensen,
hooguit een paar kleine straatschoffies die even bij je blijven hangen.
Een onbeschrijfelijk schitterend straatbeeld.
Tevens nog een aantal standaard toeristische punten bezocht zoals een weverij/leerfabriek en een tapijten fabriek.
Rond 14:00 uur waren we terug op de camping en hebben we nog genoten van een frisse duik in het zwembad.
Hierna hebben we alles ingepakt en zijn om 16:00 nog gaan rijden, richting "het zuiden".
Na een kleine 3 uur gereden te hebben, hebben we een plaatsje uitgezocht midden in de bergen op 2000 meter hoogte voor onze eerste wildcamp. Wat een natuurschoon, echt bizar mooi, genoten van de omgeving en daarna de tent opgezet en hout gesprokkeld voor een kampvuur. Pieter heeft deze avond les 1 gegeven van "hoe zat het ook alweer met al die sterren".
Slaap lekker.
Vandaag zijn we naar Fes geweest. Schitterende stad met schitterende smalle straatjes en steegjes.
Gisteren hadden we nog niet echt het idee dat we op een ander continent neergestreken waren maar vandaag was dit zeer zeker niet meer het geval.
In tegen stelling tot egypte zijn het hier geen opdringerige mensen,
hooguit een paar kleine straatschoffies die even bij je blijven hangen.
Een onbeschrijfelijk schitterend straatbeeld.
Tevens nog een aantal standaard toeristische punten bezocht zoals een weverij/leerfabriek en een tapijten fabriek.
Rond 14:00 uur waren we terug op de camping en hebben we nog genoten van een frisse duik in het zwembad.
Hierna hebben we alles ingepakt en zijn om 16:00 nog gaan rijden, richting "het zuiden".
Na een kleine 3 uur gereden te hebben, hebben we een plaatsje uitgezocht midden in de bergen op 2000 meter hoogte voor onze eerste wildcamp. Wat een natuurschoon, echt bizar mooi, genoten van de omgeving en daarna de tent opgezet en hout gesprokkeld voor een kampvuur. Pieter heeft deze avond les 1 gegeven van "hoe zat het ook alweer met al die sterren".
Slaap lekker.
5 september
begin stand kilomterteller: 281433 km
eindbestemming voor van vandaag is Fes.
s'ochtend vroeg om 5:00 uur opgestaan, en maar roepen dat we op vakantie zijn. Alles ingepakt en om 7:30 stonden we op de pier bij Algeciras om met de boot over te gaan naar Cueta.
Gelukkig was het niet druk en om 8:00 vaart de boot af.
Overtocht stelt niet veel voor maar het spannendse stukje moet nog komen, de grens.
Ook hier is het gelukkig niet druk en zijn we eigenlijk zo door het bureaucratisch papier werk heen.
Willyam heeft nog iets meer moeite omdat de auto niet op zijn naam staat.
Maar na waat extra stempels is alles gereed. Om 10:44 (minus 2 uur tijdverschil) rijden we Marokko in.
Hier start eingelijk dus pas het echte avontuur.
Het eerste stukje wat we nemen is nog snelweg maar al snel wijken we hier vanaf en rijden over de grindpaadjes,zandpaadjes en ook perfect geasfalteerde stukken weg.
We rijden dwars door de bergen en komen al op mooie plekjes terecht.
Halverwege lassen we een korte technische stop in voor Hans zijn lekke band.
Ik moet ook wel zeggen dat we een aardige caravaan zijn zo met zeven autos.
Veel mensen zwaaien en lachen je onderweg toe, kinderen maar ook ouderen.
Toch maken we in de drukkere steden ook een soort afgunst los en krijgen
(vooral de wagens achter in de caravaan een dikke vinger toegewezen,
of wordt er door schoffies nog snel met steentjes gegooid.
Aangkomen voor Fes worden we opgepikt door een lokal die ons de weg wijst naar de Camping.
We rijden dwars door de smalle straatjes in Fes echt super, langs de markt en diverse drukke straatjes.
eindbestemming voor van vandaag is Fes.
s'ochtend vroeg om 5:00 uur opgestaan, en maar roepen dat we op vakantie zijn. Alles ingepakt en om 7:30 stonden we op de pier bij Algeciras om met de boot over te gaan naar Cueta.
Gelukkig was het niet druk en om 8:00 vaart de boot af.
Overtocht stelt niet veel voor maar het spannendse stukje moet nog komen, de grens.
Ook hier is het gelukkig niet druk en zijn we eigenlijk zo door het bureaucratisch papier werk heen.
Willyam heeft nog iets meer moeite omdat de auto niet op zijn naam staat.
Maar na waat extra stempels is alles gereed. Om 10:44 (minus 2 uur tijdverschil) rijden we Marokko in.
Hier start eingelijk dus pas het echte avontuur.
Het eerste stukje wat we nemen is nog snelweg maar al snel wijken we hier vanaf en rijden over de grindpaadjes,zandpaadjes en ook perfect geasfalteerde stukken weg.
We rijden dwars door de bergen en komen al op mooie plekjes terecht.
Halverwege lassen we een korte technische stop in voor Hans zijn lekke band.
Ik moet ook wel zeggen dat we een aardige caravaan zijn zo met zeven autos.
Veel mensen zwaaien en lachen je onderweg toe, kinderen maar ook ouderen.
Toch maken we in de drukkere steden ook een soort afgunst los en krijgen
(vooral de wagens achter in de caravaan een dikke vinger toegewezen,
of wordt er door schoffies nog snel met steentjes gegooid.
Aangkomen voor Fes worden we opgepikt door een lokal die ons de weg wijst naar de Camping.
We rijden dwars door de smalle straatjes in Fes echt super, langs de markt en diverse drukke straatjes.
woensdag 5 september 2007
dinsdag 4 september 2007
De Boot in...
het is nu woensdag 5 september 6:04, het vakantie gevoel zit er helemaal in rond dit tijdstip.
Iedereen is druk bezig met zijn daktent behalve wij, onze tent een kwestie van dubbelvouwen en in de tas stoppen.
Wij hebben daarom even tijd over voor een kort berichtje. Hier alles goed, we gaan zometeen over met de boot van 8:00.
Iedereen is druk bezig met zijn daktent behalve wij, onze tent een kwestie van dubbelvouwen en in de tas stoppen.
Wij hebben daarom even tijd over voor een kort berichtje. Hier alles goed, we gaan zometeen over met de boot van 8:00.
maandag 3 september 2007
Dag 1 en 2 onderweg...
1 september. (ook wel dag 1)
7:56 Willyam rijd de Batavistraat in. We laden mijn spullen in en installeren de laptop. "Ons Pap" is ook geariveerd om ons uit te zwaaien. 8:59 afscheid genomen van de kindjes en Trui. Was niet gemakkelijk, Ruben had er erg veel moeite mee net zoals Trui, en ik had het er ook wel moeilijk mee om eerlijk te zijn.
9:58 Jaaaa het eerste voorwerp wat ik mis, schiet me dit jaar sneller te binnen als andere, ik zal het 4 weken moeten doen zonder mijn kussen.
10:02 eerste stop, lpg getanked
tweede stop, eerst betalen en dan tanken (op zijn amerikaans), ik geef 20 euro af bij de kassa en we mogen niet meer tanken dan ... inderdaad 20 euro. Dan nog maar een keer 20 euro maar helaas tanken gaat hier niet meer lukken. Ondertussen hebben we mot met een engelse bitch die niet kan wachten met tanken. Besteden er geen aandacht aan want we hebben vakantie, aan de andere kant van de pomp staat een lithouwees (of zoiets) waarvan zijn auto niet meer wil starten, engels wijf staat nog steeds te schelden maar wij hebben (nog steeds) vakantie: dus duwen de lithouwees zijn auto aan. Ik ga daarna maar mijn geld terug halen zodat we verder kunnen. Ondertussen duwen we de lithowees nog maar eens aan omdat hij z´n auto heeft laten afslaan, en .... we vervolgen onze weg.
13:32 derde stop, we gaan het nog maar eens proberen. Tevens een broodje gegeten.
16:14 vierde stop, voor de verandering maar weer eens stoppen om te tanken.(fijn hoor zijn 4.6 Liter slurpend V8 blokske).
18:25 getanked.
19:13 vijfde stop, avond eten opgewarmd een over heerlijk kippepootje met een broodje en appelmoes (het standaard recept "eerste vakantie dag")
20:46 Nog een kleine 50 kilometer voor de eerste overnachting net onder Bordeaux. We sms-en nog even met de koplopers of ze nog een plaatsje kunnen reserveren op de camping voor ons "Geen probleem , wordt geregeld !" is het antwoord. Aangekomen op de afgesproken camping niemand te zien. We bellen even::
Willyam: Hallo, we zijn er, waar staan jullie ?
andere kant: mooi, we komen even naar de poort met de sleutel, waar staan jullie ?
Willyam: bij de poort, en die is al open.
andere kant: dat kan niet !?
Willyam: op welke camping staan jullie ?
andere kant: op een municipal nog iets.
andere kant: er wordt geroepen: "Alex hoe heet deze camping....:" en er volgt een korte stilte...........
andere kant: weten ze niet waar ze zijn !
Willyam wij wel, maar jullie weten blijkbaar niet waar jullie zitten
Willyam: Laat maar, wij slapen wel hier.
We krijgen een plaatsje toegewezen recht voor een Caravan. De tent wordt weggegooid/opgegooid, 1 ..2 ... en hij staat.
2 september
9:45 verder richting het zuiden.
11:32 eerste tankbeurt voor deze dag
Vandaag testen we een van Willyam zijn impulsieve aankopen, een waterkoker op 12 volt. Een onmisbaar voorwerp voor een echte avonturier. Advies luid zonde van de aanschaf mits je op zoek bent naar een serieuze accu ontlader. Na 30 minuten kookt het water nog steeds niet, dan maar een lauwe bak koffie.
We staan miden in een file net voor Burgos, Politie op de weg verder niets te zien. We moeten de auto´s netjes in een rijtje aan de kant zetten. En Marokaanse Nederlander (kan ook een Nederlandse Marokaan geweest zijn) vraagt eens na wat er aan de hand is. Het blijkt maar een om een bommelding te gaan. Na 30 minuten kunnen we weer verder. Ondertussen nog even contact gehad met de koplopers, deze zitten een kleine 100 kilometer voor ons.
We hadden het idee dat de bommelding wel het hoogte punt van de dag zou zijn maar dat viel helaas even tegen. Zojuist hebben we in de praktijk de resonantie frequentie bepaald van een vol geladen Discovery. Op de ring van Madrid begon de auto hevig te schudden, met moeite kon Willyam de auto aan de kant krijgen. Na een korte inspectie waarbij we niet direkt een oorzaak konden vinden besluiten we toch maar om rustig door te rijden dit mede omdat de eindbestemming voor vandaag net achter Madrid ligt.
Aangekomen in Aranjuez op de Camping ons tentje opgezet en het stadje ingelopen ter verkenning. Lekker gegeten en over de kermis gelopen, super gezellig een feestelijk zoals ze dit in Spanje kennen.
De rest van de groep zit nog steeds een kleine 100 kilometer voor ons. Zij kunnen geen camping gevonden krijgen onder Madrid dus besluiten ze maar om nog eens 250 kilomere door te rijden.
Terug op de camping gekomen klappen we nog even de stoeltjes uit om nog even lekker rustig te zitten. 10 minuten later komt er een Engelsman voorbij met twee lauwe blikjes bier, speciaal voor ons omdat we zo laat aangekomen zijn en het winkeltje al dicht was op de camping. We zeggen maar niks over de koelkast die achter in de auto staat met daarin ons bevroren bier.
7:56 Willyam rijd de Batavistraat in. We laden mijn spullen in en installeren de laptop. "Ons Pap" is ook geariveerd om ons uit te zwaaien. 8:59 afscheid genomen van de kindjes en Trui. Was niet gemakkelijk, Ruben had er erg veel moeite mee net zoals Trui, en ik had het er ook wel moeilijk mee om eerlijk te zijn.
9:58 Jaaaa het eerste voorwerp wat ik mis, schiet me dit jaar sneller te binnen als andere, ik zal het 4 weken moeten doen zonder mijn kussen.
10:02 eerste stop, lpg getanked
tweede stop, eerst betalen en dan tanken (op zijn amerikaans), ik geef 20 euro af bij de kassa en we mogen niet meer tanken dan ... inderdaad 20 euro. Dan nog maar een keer 20 euro maar helaas tanken gaat hier niet meer lukken. Ondertussen hebben we mot met een engelse bitch die niet kan wachten met tanken. Besteden er geen aandacht aan want we hebben vakantie, aan de andere kant van de pomp staat een lithouwees (of zoiets) waarvan zijn auto niet meer wil starten, engels wijf staat nog steeds te schelden maar wij hebben (nog steeds) vakantie: dus duwen de lithouwees zijn auto aan. Ik ga daarna maar mijn geld terug halen zodat we verder kunnen. Ondertussen duwen we de lithowees nog maar eens aan omdat hij z´n auto heeft laten afslaan, en .... we vervolgen onze weg.
13:32 derde stop, we gaan het nog maar eens proberen. Tevens een broodje gegeten.
16:14 vierde stop, voor de verandering maar weer eens stoppen om te tanken.(fijn hoor zijn 4.6 Liter slurpend V8 blokske).
18:25 getanked.
19:13 vijfde stop, avond eten opgewarmd een over heerlijk kippepootje met een broodje en appelmoes (het standaard recept "eerste vakantie dag")
20:46 Nog een kleine 50 kilometer voor de eerste overnachting net onder Bordeaux. We sms-en nog even met de koplopers of ze nog een plaatsje kunnen reserveren op de camping voor ons "Geen probleem , wordt geregeld !" is het antwoord. Aangekomen op de afgesproken camping niemand te zien. We bellen even::
Willyam: Hallo, we zijn er, waar staan jullie ?
andere kant: mooi, we komen even naar de poort met de sleutel, waar staan jullie ?
Willyam: bij de poort, en die is al open.
andere kant: dat kan niet !?
Willyam: op welke camping staan jullie ?
andere kant: op een municipal nog iets.
andere kant: er wordt geroepen: "Alex hoe heet deze camping....:" en er volgt een korte stilte...........
andere kant: weten ze niet waar ze zijn !
Willyam wij wel, maar jullie weten blijkbaar niet waar jullie zitten
Willyam: Laat maar, wij slapen wel hier.
We krijgen een plaatsje toegewezen recht voor een Caravan. De tent wordt weggegooid/opgegooid, 1 ..2 ... en hij staat.
2 september
9:45 verder richting het zuiden.
11:32 eerste tankbeurt voor deze dag
Vandaag testen we een van Willyam zijn impulsieve aankopen, een waterkoker op 12 volt. Een onmisbaar voorwerp voor een echte avonturier. Advies luid zonde van de aanschaf mits je op zoek bent naar een serieuze accu ontlader. Na 30 minuten kookt het water nog steeds niet, dan maar een lauwe bak koffie.
We staan miden in een file net voor Burgos, Politie op de weg verder niets te zien. We moeten de auto´s netjes in een rijtje aan de kant zetten. En Marokaanse Nederlander (kan ook een Nederlandse Marokaan geweest zijn) vraagt eens na wat er aan de hand is. Het blijkt maar een om een bommelding te gaan. Na 30 minuten kunnen we weer verder. Ondertussen nog even contact gehad met de koplopers, deze zitten een kleine 100 kilometer voor ons.
We hadden het idee dat de bommelding wel het hoogte punt van de dag zou zijn maar dat viel helaas even tegen. Zojuist hebben we in de praktijk de resonantie frequentie bepaald van een vol geladen Discovery. Op de ring van Madrid begon de auto hevig te schudden, met moeite kon Willyam de auto aan de kant krijgen. Na een korte inspectie waarbij we niet direkt een oorzaak konden vinden besluiten we toch maar om rustig door te rijden dit mede omdat de eindbestemming voor vandaag net achter Madrid ligt.
Aangekomen in Aranjuez op de Camping ons tentje opgezet en het stadje ingelopen ter verkenning. Lekker gegeten en over de kermis gelopen, super gezellig een feestelijk zoals ze dit in Spanje kennen.
De rest van de groep zit nog steeds een kleine 100 kilometer voor ons. Zij kunnen geen camping gevonden krijgen onder Madrid dus besluiten ze maar om nog eens 250 kilomere door te rijden.
Terug op de camping gekomen klappen we nog even de stoeltjes uit om nog even lekker rustig te zitten. 10 minuten later komt er een Engelsman voorbij met twee lauwe blikjes bier, speciaal voor ons omdat we zo laat aangekomen zijn en het winkeltje al dicht was op de camping. We zeggen maar niks over de koelkast die achter in de auto staat met daarin ons bevroren bier.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
